آرتروز چیست؟

138 بازدید

مطالب مرتبط

داخل مفصل، بافت غضروفی وجود دارد که از ساییده شدن استخوان‌ها بر روی هم جلوگیری می‌کند. آرتروز هنگامی رخ می‌دهد که غضروف مفاصل ساییده و تجزیه می‌شود. استخوان‌ها شروع به ساییده شدن بر روی هم kneeمی‌کنند و باعث درد و سخت شدن حرکت مفاصل می‌شوند. آرتروز ممکن است اطراف استخوان‌ها را هم تحت تاثیر قرار بدهد و گسترش پیدا کند. این مشکل برآمدگی استخوانی و یا زایده استخوانی نامیده می‌شود.

اگرچه واژه آرتریت به معنای التهاب مفاصل است، در مفاصل بیشتر افرادی که آرتروز دارند التهاب نسبتاً کمی وجود دارد. به این دلیل، و بخاطر این که در این نوع از آرتریت به نظر می‌رسد مفاصل با افزایش سن رو به نابودی می‌رود، متخصصان و کارشناسان ترجیح می‌دهند آن را بیماری مفصل تخریب شونده بنامند.
آرتروز می‌تواند از خفیف تا شدید درجه‌بندی شود. دردی که در ارتباط با آرتروز است می‌تواند بسیارجدی باشد و با حرکت شدیدتر هم بشود. آرتروز می‌تواند تنها به یک مفصل محدود شود و یا اینکه از یک مفصل معمولاً زانو، مفصل ران، دست، پا و یا ستون فقرات آغاز شود یا اینکه می‌تواند تعدادی از مفاصل را درگیر کند. اگر دست درگیر شود، معمولا بسیاری از مفاصل انگشتان ورم می‌کند.
آرتروز معمولاً تنها یک علت ندارد، و برای بیشتر مردم، هیچ عامل شناخته شده‌ای وجود ندارد. سن معمولاً یک فاکتور مهم است، چون آرتروز با افزایش سن ایجاد می‌شود. اما، تحقیقات نشان داده که مفاصل همیشه بخاطر سن افراد رو به زوال نمی‌رود. به نظر می‌آید عوامل دیگری به ایجاد آرتروز کمک می‌کنند. جراحت‌هایی که به خاطر ورزش ایجاد می‌شود و یا جراحت‌های مکرر کوچک که به وسیله حرکات تکراری مفصل در هنگام کار ممکن ایجاد شود می‌تواند خطر ایجاد آرتریت را افزایش دهد. ژنتیک هم اثر خود را می‌گذارد.به نظر می‌رسد که چاقی احتمال ایجاد آرتروز زانو را افزایش می‌دهد.

فاکتورهای دیگری که در ایجاد آرتروز نقش دارند:

• خونریزی‌های مکرر در مفاصل، که ممکن است به علت هموفیلی و یا دیگر اختلالات خونی ایجاد شود
• نقرس مکرر، که در آن اسیداوریک و یا کریستال‌های کلسیم باعث التهاب می‌شود
• عدم خونرسانی به مفصل و از بین رفتن بافت مفصل، وقتی خونی که استخوان کنار مفصل را تغذیه می‌کند، قطع می‌شود، باعث مرگ استخوان و در نهایت آسیب به مفصل می‌شود- بیشتر اوقات مفصل ران درگیر می‌شود.
• التهاب مزمن که به وسیله بیماری روماتیسم قبلی ایجاد می‌شود مثل روماتیسم مفاصل
• پوکی استخوان، که می‌تواند خطر شکستگی استخوان را افزایش بدهد، که اگر شکستگی نزدیک مفصل باشد باعث آرتروز می‌شود.
• اختلالات متابولیسمی مثل هموکروماتوز وقتی که اختلالات ژنتیکی باعث افزایش بیش از حد آهن در مفصل و دیگر قسمت‌های بدن می‌شود.
• عفونت مفصل
یک نظریه این است که افرادی که با غضروف ناکارآمد و یا عفونت ناچیز در محل مفصل متولد می‌شوند، با افزایش سن احتمال تجزیه شدن و از بین رفتن غضروف‌ها وجود دارد.
احتمال اینکه خانم‌ها دچار ورم استخوان و مفاصل(آرتروز) شوند اندکی از آقایان بیشتر است.
متاسفانه در بسیاری از افراد، این مشکل تشخیص داده نمی‌شود. تخمین زده شده که نیمی از افرادی که آرتروز دارند نمی‌دانند که درد و سفتی که احساس می‌کند از علایم این بیماری است.

چه عواملی باعث ایجاد آرتروز می‌شود؟

فاکتور‌های مختلفی در ایجاد آرتروز نقش دارند مثل:nodal osteoarthritis1330821685835
• وراثت: برخی از افراد دارای اختلالاتی در ژن سازنده غضروف هستند. این مشکل باعث ساخته شدن غضروف ناکارآمد می‌شود که منجر به زوال سریع تر غضروف می‌شود. افرادی که با اختلالات مفاصل متولد می‌شوند احتمال این که مبتلا به آرتروز شوند بیشتر است. و افرادی که با اختلالات در ستون مهره‌ها متولد می‌شوند(مثل انحنای ستون مهره‌ها) بیشتر از دیگران احتمال دارد که مبتلا به آرتروز ستون مهره‌ها شوند.
• چاقی: چاقی احتمال ایجاد آرتروز زانو، مفصل ران و ستون مهره‌ها را افزایش می‌دهد. نگهداری وزن مناسب و یا کاهش وزن اضافی ممکن است منجر به پیشگیری از آرتروز این نواحی و یا کاهش سرعت ایجاد آرتروز شود.
• آسیب‌دیدگی: آسیب‌دیدگی به ایجاد آرتروز کمک می‌کند. برای مثال، ورزشکارانی که دچار آسیب‌دیدگی زانو می‌شوند ممکن است در خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز زانو قرار داشته باشند. علاوه بر این، کسی که دچار آسیب‌دیدگی جدی کمر است ممکن است زمینه ایجاد آرتروز ستون مهره در او ایجاد شود. کسانی که دچار شکستگی در نزدیکی مفصل شدند مستعد ایجاد آرتروز در آن مفصل می‌شوند.
• استفاده مفرط از مفصل: استفاده بیش از حد از یک مفصل خطر ایجاد آرتروز را افزایش می‌دهد. برای مثال، افرادی که هنگام کار نیاز دارند مدام زانویشان را خم کنند خطر ابتلا به آرتروز زانو در آنها افزایش می‌یابد.
• بیماری‌های دیگر: افرادی که مبتلا به روماتیسم مفاصل، دومین نوع رایج آرتریت، هستند احتمال بیشتری وجود دارد که مبتلا به آرتروز شوند. علاوه بر این، شرایط نادر، مثل آهن بیش از حد و یا هورمون رشد بیش از حد شانس ابتلا به آرتروز را افزایش می‌دهد.

چه کسانی مبتلا به آرتروز می‌شوند؟

شانس ابتلا به بیماری با افزایش سن، افزایش می‌یابد. بیشتر افرادی که بالای 60 سال سن دارند درجاتی از آرتروز را دارند، اما شدت آن متفاوت است. حتی افراد در 20 و 30 سالگی هم می‌توانند مبتلا به آرتروز شوند. اگرچه برای آن دلیل اساسی مثل آسیب‌دیدگی مفصل و یا فشار پی‌درپی مفصل بر اثر استفاده مفرط از آن وجود دارد. در افرادی که بالای 50 سال سن دارند، خانم‌ها بیشتر از آقایان احتمال دارد مبتلا به آرتروز شوند.

علایم این بیماری چیست؟

• درد، سفتی و محدود شدن حرکات مفصل از علایم رایج است. سفتی مفاصل صبح‌ها بدتر است. اما بعد از نیم ساعت از بیدار شدن به مرور ملایم‌تر می‌شود.
• تورم و التهاب مفصل برخی اوقات رخ می‌دهد. (اما توجه شود، مفصل درگیر آرتروز معمولاً خیلی متورم و قرمز و گرم نمی‌شود. اگر مفصلتان ناگهانی دچار تورم و یا قرمز و داغی شد آن را با پزشک خود در میان بگذارید. این نشانه‌ای است که معمولاً در مورد انواع خطرناک‌تر آرتریت رایج است)
• مفصل درگیر معمولاً کمی بزرگ‌تر از حد طبیعی است. این به علت رشد بیش از حد استخوان کنار غضروف آسیب دیده است.getty rm photo of knee in pain
• بدشکلی مفصل ناشی از آرتروز معمولا رایج نیست، اما بعضی مواقع می‌تواند ایجاد شود.
• اگر زانو و یا مفصل ران شما شدیداً تحت تاثیر قرار بگیرد ممکن است مشکل در راه رفتن و حرکت داشته باشید. این می‌تواند احتمال زمین خوردن شما را افزایش بدهد.
• اگر مبتلا به آرتروز شدیدی هستید که مفصل ران‌تان را درگیر کرده است، در پوشیدن کفش و جوراب و پیاده شدن از ماشین دچار مشکل خواهید شد. در خانم‌ها، محدود کردن حرکت مفصل ران می‌تواند باعث شود رابطه جنسی سخت و دردناک داشته باشند.
• ممکن است هیچ علامتی ظاهر نشود. تعدادی از مردم در تغییراتی را که نشان دهنده درجاتی از آرتروز باشد نشان می‌دهند اما در ظاهر یا علامتی ندارند و یا اینکه علایم خفیفی را نشان می‌دهند. خلاف این هم می‌تواند اتفاق بیفتد. یعنی این که،شما علایم شدیدی را نشان دهید اما تغییرات دیده شده در عکس ساده رادیوگرافی خفیف باشد.
برخی از افرادی که مبتلا به آرتروز هستند ممکن است مشکلات دیگری هم به دلیل آرتروز در آنها ایجاد شود. برای مثال، درد می‌تواند روی خواب افراد تاثیر بگذارد. مشکلات در حرکت می‌تواند توانایی شما را در انجام دادن وظایف‌تان با مشکل روبرو کند. برخی از افراد هم به علت درد و علایم دیگر ممکن است دچار افسردگی شوند.

تشخیص

پزشک شما ممکن است در مورد سابقه آرتروز در والدین شما بپرسد، زیرا آرتروز زمانی ظاهر می‌شود که عنصر ژنتیکی داشه باشد.
پزشک شما را معاینه می‌کند و به دنبال شکنندگی، گرمی و تورم در اطراف مفصل یا مفاصل شما می‌گردد. تستی که تشخیص را تایید کند وجود ندارد. پزشک شما ممکن است عکس ساده رادیوگرافی درخواست کند اما آرتروز تنها در مرحله پیشرفته بیماری خودش را درعکس ساده رادیوگرافی نشان میدهد و بسیاری از مردمی که آرتروز دارند در عکسشان نشانه ای از بیماری دیده نمی‌شود. پزشک ممکن است آزمایش خون، برای پیدا کردن شواهدی از انواع دیگر آرتریت درخواست کند.

درمان

درمان روی کنترل درد و نگهداری توانایی استفاده از مفصل تمرکز می‌کند.
مصرف مسکن مثل acetaminophen می‌تواند به تسک

ین درد کمک کند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، مثل ایبوپروفن و ناپروکسن هم می‌توانند کمک کنند. اما، NSAIDs می‌تواند برای افراد که در خطر زخم معده هستند مثل کسانی که در گذشته و یا در میانسالی مبتلا به زخم معده بودند نامناسب باشد. قبل از مصرف این داروها با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
در بعضی از موارد، وقتی که التهاب جدی است، پزشک ممکن است مایع را از مفصل خارج کند و داروی کورتیکواستروئید تزریق کند. اما این داروها اگر زیاد استفاده شوند ممکن است مفصل را تخریب کند، بنابراین پزشک تنها زمانی که واقعا نیاز است از آن استفاده می‌کند.

درمان تاییدشده دیگر برای آرتروز زانو تزریق هیالورونات (hyaluronate) است. هیالورونات یک ماده طبیعی در مفصل است که باعث لغزنده شدن مفصل می‌شود. داروی هیالورونات تزریقی فرم ساخته شده صناعی آن است که می‌تواند یکبار و یا هفتگی به مدت 3 تا 5 هفته تزریق شود. برخی مطالعات نشان داده که این تزریقات ک

oa knee

مک می‌کند، اگرچه دیگرمطالعات هیچ مزیتی مشاهده نکردند.
مطالعات همچنین بر این دلالت می‌کند که استفاده از مکمل هایگلوکوزامین سولفات (glucosamine) که مناسب و ایمن است، ممکن است در افرادی که آرتروز زانو دارند کمک کننده باشد. یکی از مطالعات منتشرشده در سال 2001 نشان داد که بیمارانی که به مدت 3 سال روزانه mg 1500 از این دارو را مصرف کردند در مقایسه با placebo(یک قرص غیرفعال) بهبودی بیشتری داشته‌اند. تحقیقات جدیدتر در سال 2006 نشان داده که گلوکوزامین زمانی که با کندروتین برای آرتروز خفیف و یا شدید ترکیب می‌شود، تاثیرش بیشتر می‌شود. اما هیچ شواهد قانع کننده‌ای که نشان بدهد تخریب مفصل به وسیله گلوکوزامین آهسته‌تر و یا اینکه متوقف می‌شود وجود ندارد و این داروها تنها به عنوان مسکن برای کاهش در بیماران کاربرد دارند. این موضوع همچنان در دست تحقیق است. استفاده از پمادهایی که حاوی عصاره فلفل است بر روی پوست ناحیه‌ای که درد مفصل در آن ناحیه است نیز می‌تواند کمک کننده باشد.
به کاربردن گرما و سرما هم می‌تواند موقتاً باعث تسکین درد شود. هم چنین پزشک شما می‌تواند به شما توصیه کند که از بالشتک‌های گرما، حمام آب گرم و یا پاکت یخ برای تسکین درد خود استفاده کنید.

پزشک شما احتمالا پیشنهاد می‌کند که ورزش های خاصی را انجام دهید تا از سفتی مفصل بکاهید و تواناییتان را برای حرکت بیشتر کنید. اضافه وزن روی مفصل‌های حساس فشار وارد می‌کند، این مهم است که شما وزن خود را کاهش دهید. علاوه بر این، اگر شما آرتروز ستون مهره دارید، بسیار مهم است که حالت مناسب بدن خود را نگه دارید تا وزن و فشار در سرتاسر بدن بطور مساوی پخش شود. ورزش درمانی هم می‌تواند در برنامه درمانی توصیه شده برای شما کمک کننده باشد و فشار مفصل را کاهش دهد.
در موارد شدید و جدی وقتی تخریب قابل ملاحظه می‌شود، پزشک شما ممکن است برای اینکه تخریب ایجاد شده را در مفصل درست کند جراحی را توصیه کند تا مفصل زانو و یا ران بازسازی یا جایگزین شود.
اگر درد آرتریت خفیف است، اگر مفصل شما بسیار کم بوسیله بیماری تحت تاثیر قرار گرفته است، و یا اگر داروهای خوراکی نتوانست درد شما را کنترل کند، ممکن است نیاز باشد از مسکن درد موضعی استفاده کنید.
مسکن‌های موضعی بصورت پماد، مرهم و یا ژل در دسترس است.

ترکیبات فعالی که به عنوان مسکن موضعی استفاده می‌شوند شامل موارد زیر است:

• Capsaicin (کپسایسین): بطور طبیعی در فلفل وجود دارد. کپسایسین بوسیله متوقف کردن انتقال ماده انتقال دهنده عصبی درد به مغز کار می‌کند.
• تحریک کننده‌ها: کافور، روغن اکالیپتوس و منتول می‌توانند درد را ازطریق فریب دادن بدن بوسیله حس خنکی و یا گرم کردن تسکین دهند.
• سالیسیلات‌ها: این مواد از طریق کاهش درد و التهاب اعمال اثر می‌کنند.
• NSAIDها (مسکن‌های ضدالتهاب): NSAIDsهای موضعی به سد پوست نفوذ کرده و دارو را به محل درد ارسال می‌کنند.

برای درمان آرتروزم چگونه می‌توانم به خودم کمک کنم؟

ورزش
اگر امکانش وجود دارد، بطور منظم ورزش کنید. این کار به قوی کردن ماهیچه‌های مفصل آسیب دیده کمک می‌کند، تا شما تندرست بمانید و مفصل تان را بتوانید بطور مناسب حرکت دهید.
کنترل وزن
اگر اضافه وزن دارید، سعی کنید وزن خود را کاهش دهید زیرا وزن اضافی با فشار روی کمر، ران و زانو می‌تواند باعث وخیم‌تر شدن علایم شود. حتی کاهش وزن به مقدار ناچیز هم می‌تواند تغییرات مثبتی ایجاد کند.
کفی کفش مناسب و وسایل دیگر

برخی تحقیقات نشان داده که موارد زیر می‌تواند به تسکین علایم آرتروز زانو در برخی موارد کمک کند:

• استفاده از زانوبند
• استفاده از کفی کفش مناسب
• استفاده از نوارچسب‌های خاص که استخوان کشکک را به طرف داخل می‌کشد
این اقدامات اندکی وزن و فشار وارد برمفصل زانو را کاهش می‌دهد. کسی که توانایی تشخیص و درمان اختلالات پا را دارد (متخصص بیماری‌های پا) و یا یک فیزیوتراپیست می‌تواند به شما بگوید که دقیقاً چگونه از آنها استفاده کنید.
آتل نیز می‌تواند برای مفصل‌هایی که درگیر آرتروز هستند کمک کننده باشد. بطور مثال آتل در اطراف انگشت شست برای آرتروز دردناک انگشت شست می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
وسایل کمکی راه رفتن
اگر آرتروز زانو و یا مفصل ران دارید، هنگام پیاده روی از عصا استفاده کنید. عصا را در دست مقابل قسمتی از بدن که مفصل آسیب دیده است بگیرید.این کار باعث می‌شود از فشار بر روی مفصل مبتلا به آرتروز کاسته شود و در برخی موارد باعث خفیف شدن علایم می‌شود.

فیزیوتراپی2124 620x290

بعضی مواقع توصیه‌ها و درمان فیزیوتراپیست کمک کننده است. برای مثال:
• چه ورزش‌هایی انجام دهید تا اگر آرتروز زانو دارید ماهیچه‌های بالای زانو (عضله چهارسر ران) را قوی کنید. نشان داده شده که قوی شدن عضله چهارسر ران علایم ایجاد شده بوسیله آرتروز زانو را بهبود می‌بخشد.
• توصیه‌هایی در مورد اینکه در وزن مناسب و فعال بمانید
• توصیه‌هایی در مورد کفش، کفی کفش، زانوبند، نواربستن به زانو و اینکه چگونه از وسایل کمکی پیاده‌روی استفاده کنید

کار درمانی

اگر احتیاج به کمک و یا تغییراتی در خانه دارید کاردرمانی می‌تواند کمکتان کند تا شما از عهده هرگونه ناتوانی که به وسیله آرتروز بوجود آمده برآیید. وسایل مخصوص مثل چرخاننده شیر آب تا به چرخاندن شیرآب کمک کند. این روش می‌تواند به شما کمک کند که وظایفتان را در منزل آسان تر انجام دهید.

درمان‌های دیگر

• برخی افراد به این نتیجه رسیدند که محرک الکتریکی عصبی وراپوستی (TENS) می‌تواند به تسکین درد آرتروز کمک کند. ماشین TENS پالس‌های کوچک الکتریکی را به وسیله الکترودهایی که روی پوست قرار داده می‌شود می‌فرستد.
• برخی افراد با استفاده از بسته‌های گرم یا یخ روی مفصل مورد نظر باعث تسکین درد می‌شوند. این کار گرما درمانی نامیده می‌شود. شما می‌توانید از بطری‌هایی که از آب سرد و یا گرم پر شده استفاده کنید و آن را روی ناحیه‌ای که درد می‌کند قرار دهید.

اهداف درمان چیست؟

هیچ درمانی برای آرتروز وجود ندارد اما کارهای زیادی می‌شود انجام داد تا علایم را بهبود بخشید. برای کسی که مبتلا به آرتروز است اهداف درمان باید شامل موارد زیر باشد:
• کمک به کنترل و درک بهتر شرایط
• کاهش درد و سفتی
• برای نگهداری و یا بهبود مفصل یا مفاصل درگیر بیماری
• محدود کردن هر گونه آسیب به مفصل
• کاهش هرگونه ناتوانی که حاصل آرتروز باشد
• کاهش هرگونه عوارض جانبی ناشی از داروهای مورد استفاده در درمان
به یاد داشته باشید، آرتروز معمولاً با افزایش سن رایج‌تر است اما همیشه بخشی از پیرشدن نیست. شما مجبور نیستید که با درد و ناتوانی زندگی کنید.

راهنمایی‌های مرهم:

در صورت مشاهده علایم زیر هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید:
در صورتیکه مفصل شما به طور ناگهانی گرم، متورم و قرمز شد: در این صورت باید به فوق تخصص روماتولوژی مراجعه کنید.
در صورتیکه در مفصل خود احساس سفتی یا محدودیت در حرکت می‌کنید: در این صورت باید به فوق تخصص روماتولوژی مراجعه کنید.

تزریق هیالورونات(hyaluronat) برای آرتروز زانوHyaluronic SodiumHyaluronateKnee WEB

تزریق‌های مختلفی از هیالورونات وجود دارد که مکمل‌های ویسکوز نامیده می‌شود که برای درمان آرتروز زانو مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مواد مستقیما به مفصل تزریق می‌شود. شامل:
• سدیم هیالورونات1%
• هیالورونات سدیم (Hyalgan)
• هیالورونان سنگین (Orthovisc)
• Hylan G-F20 (Synvisc)
این مواد می‌توانند درد زانوی مبتلا به آرتروز را کاهش دهند، حرکت را افزایش دهند و اجازه فعالیت بیشتری به شما دهند.

چگونه داروی تزریقی آرتروز زانو کار می‌کند؟

مایع مفصلی نرمال دارای ماده‌ای به نام hyaluronan است. این ماده مثل روغن و جذب کننده ضربه در مفاصل شما عمل می‌کند و به مفصل کمک می‌کند مناسب‌تر کار خودش را انجام دهد. هیالورونان ویسکوزیته (چگالی) بالایی دارد، و به غضروف‌های سطح استخوان اجازه می‌دهد که روی هم دیگر به آرامی سُر بخورند. این امر منجر می‌شود که علایم آرتروز کاهش یابد.
به طور معمول، این داروها معمولا برای آرتروزهای خفیف و یا متوسط تایید می‌شود.

انتخاب‌ها برای داروی تزریقی آرتروز زانو

این داروها برای درمان آرتروز زانو در افرادی که بهبود موثری در علایم شان بوسیله موارد زیر دیده نشده استفاده می‌شود.
• درمان فیزیکی
• ورزش
• سرما یا گرما
• استفاده از مسکن‌ها
این داروها می‌تواند به هر دو زانو و یا یکی از 2 زانو تزریق شود.

اثرات جانبی تزریق این داروها

اثرات جانبی بالقوه داروی تزریقی آرتروز زانو، التهاب مفصل و درد است. افرادی که عفونت پوست و یا مفصل دارند نمی‌توانند از این دارو استفاده کنند. علاوه بر این، انواع مختلف آن از فرآوری در مرغ یا خروس ساخته می‌شود بنابراین در افرادی که به تخم مرغ و یا ماکیان حساسیت دارند نباید استفاده شود.
گاهاً، یک واکنش شدید با التهاب، سرخی و درد، که pseudoseptic نامیده می‌شود، می‌تواند با برخی از شکل‌های این مواد رخ دهد.

از داروی تزریقی آرتروز زانو چه انتظاری می‌رود؟

درمان بوسیله داروی تزریقی آرتروز زانو از فقط یکبار تزریق تا تزریق هفتگی به مدت 3 تا 5 هفته را شامل می‌شود. معمولا تسکین درد طی 4 تا 12 هفته اتفاق می‌افتد و اثرات دیده شده حدودا چندین ماه دوام می‌یابد. درمان درصورت نیاز می‌تواند تکرار شود. البته نباید از این داروها انتظار معجزا داشته باشید. برخی مطالعات نشان می‌دهند که این داروها تنها در تسکین درد ناشی از آرتروز موثر هستند و از تخریب مفصل جلوگیری نمی‌کنند.

مکمل‌ها و آرتروز

آرتریت واژه رایجی است که التهاب مفاصل را توصیف می‌کند. آرتروز، که بیماری تخریب مفاصل هم نامیده می‌شود، یکی از رایج‌ترین انواع آرتریت است. این بیماری با تخریب غضروف مفاصل در ارتباط است و معمولا در مفصل ران، زانو و ستون مهره‌ها اتفاق می‌افتد.این بیماری همچنین مفاصل انگشتان، مفصل قاعده انگشت شست و مفصل قاعده انگشت بزرگ پا را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
روش رایج درمان نمی‌تواند از پیشرفت آرتروز را جلوگیری کند. اما، دو مکمل غذایی –گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات– در دست مطالعه‌اند تا معین شود که می‌توانند درد را تسکین دهند و یا تخریب غضروف را که بخشی مهم در آرتروز است کاهش دهند یا خیر؟

غضروف چیست؟3440 orig

غضروف ماده‌ای سخت، کش‌سان و لاستیک مانند است که انتهای استخوان‌ها را در مفصل‌های نرمال می‌پوشاند. عملکرد اصلی‌اش کاهش شکستگی در مفصل است و وظیفه‌اش جذب کننده ضربات است. توانایی جذب ضربات بوسیله غضروف به علت این است که می‌تواند با تغییر فشار تغییر شکل دهد.
غضروف می‌تواند تغییر شکل دهد چون بیش از 70% آن از آب تشکیل شده است. برای مثال، زمانی که نیرویی به زانو وارد می‌شود، هنگام راه رفتن یا برخاستن، مقداری آب از غضروف وارد مفصل می‌شود و غضروف را می‌پوشاند. وقتی که نیرو قطع می‌شود، مثلاً وقتی که می‌نشینید، آب دوباره جذب می‌شود و غضروف دوباره به شکل عادی خودش برمی‌گردد. چون غضروف عصب ندارد، زمانیکه این تغییر شکل‌ها رخ می‌دهد شما دردی را حس نمی‌کنید.

آرتروز هنگامی رخ می‌دهد که غضروفی که در محل مفصل قرار دارد سفت شود و کش‌سانی خود را از دست بدهد و آسیب‌پذیرتر شود. در طول زمان، غضروف ممکن است در برخی نواحی ساییده شود، و به مقدار قابل توجهی توانایی‌اش را به عنوان جذب کننده ضربات از دست بدهد. چون غضروف ساییده شده، کشیدگی تاندون و رباط، ایجاد درد می‌کند. اگر شرایط وخیم‌تر شود، استخوان‌ها می‌توانند در مجاورت همدیگر ساییده شوند.
غضروف از 4 ماده تشکیل شده است: کلاژن، پروتئوگلیکان، آب و کوندروسیت(chondrocytes)

کلاژن

علاوه بر اینکه یک ماده حیاتی برای غضروف است، پروتئین کلاژن در پوست و تاندون ها هم وجود دارد. کلاژن باعث سختی غضروف می‌شود، و چهارچوبی را می‌سازد که محل قرارگیری دیگر عناصر غضروف است.

پروتئوگلیکان

این ماده ترکیبی از پروتئین و قند است. پروتئوگلیکان در اطراف و درون کلاژن پیچ خورده است، و به غضروف اجازه می‌دهد هنگام فشردگی تغییرشکل دهد. پروتئوگلیکان آب را در غضروف به دام می‌اندازد، که باعث گسترش دوباره آن با حرکت می‌شود.

آب

غضروف سالم حاوی بیش از 70% آب است. علاوه بر عملکرد بعنوان جذب کننده ضربات در غضروف، باعث لیز شدن غضروف می‌شود.

Chondrocyte

این سلول‌ها کلاژن و پروتئوگلیکان جدید در غضروف می‌سازند. Chondrocyte همچنین آنزیم‌هایی را که به تخریب کلاژن و پروتئوگلیکان‌های فرسوده کمک می‌کند، ترشح می‌کند.

گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات چیست؟

این دو، ترکیبات طبیعی غضروف‌ها هستند. این دو مکمل غذایی در داروخانه‌ها بدون احتیاج به نسخه قابل تهیه است. آنها متوقف کننده تولید پروتئوگلیکان بوده و به نظر می‌رسد کوندروسیت را برای تولید کلاژن وپروتئوگلیکان تحریک می‌کند.
چون این ترکیبات محرکی برای تولید عناصر غضروف هستند، به صورت تئوری به نظر می‌آید که می‌توانند به بدن برای بازسازی غضروف آسیب دیده به خاطر آرتروز کمک کنند. اما، بیشتر تحقیقات روی این دو ماده در محیط خارج از بدن انسان و روی حیوان انجام شده است. بنابر اطلاعات بدست آمده، هیچ مدرک ثابت شده‌ای وجود ندارد که گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات در بدن انسان می‌تواند به بازسازی غضروف و یا پیشگیری از آسیب‌دیدگی آن کمک کند.

چگونه گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات به آرتروز کمک می‌کند؟

اگر چه هنوز اثبات نشده که گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات باعث بازسازی غضروف می‌شود، شواهدی از تعداد کمی از بیماران بدست آمده که معمولا حدود چند هفته تا چند ماه پس از شروع درمان، این ترکیبات می‌توانند درد ناشی از آرتروز را کاهش دهند.
بی‌خطر بودن و تاثیر طولانی مدت گلوکوزامین و کندروئیتین سولفات چیزی است که برای تایید آن به تحقیقات بیشتری نیاز است.
این مکمل‌ها با نام‌ها، دوزها و درصد خلوص‌های متفاوتی به بازار عرضه می‌شوند. متاسفانه درحال حاضر، هیچ نظارت دولتی وجود ندارد تا خلوص این محصولات را تضمین کند.
بسیار اهمیت دارد که پیش از شروع هرگونه درمانی با پزشک خود مشورت کنید. پزشک شما می‌تواند داروهایی که قبل استفاده می‌کردید بازبینی کند و به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید که آیا این مکمل‌ها برای شما مناسب هست یا نه. علاوه بر این، همیشه به راهنمای برچسب دارو دقت کنید. هرگز بیش از آن چیزی که برای شما تجویز شده است، مصرف نکنید.

نامناسب‌ترین کفش‌ها برای پا03

متخلف: پاشنه بلند!
مشکل: ضربه کفش پاشنه بلند(pump bump)
چه کفش‌های خیلی پاشنه بلند چه با پاشنه متوسط، همگی باعث ایجاد یک برآمدگی دردناک در پشت پاشنه پا می‌شوند. فشار وارد شده توسط پاشته کفش به پاشنه پا، باعث تاول، التهاب، ورم و همچنین درد در تاندون آشیل (تاندون پشت پاشنه پا) می‌شود. یخ و پد پاشنه همراه استفاده از کفش مناسب، ممکن است برای تسکین درد توصیه شود.
مشکل: موقعیت نامناسب پا
پاشنه بلند کفش، پا را در موقعیتی قرار می‌دهد که فشار به مهره پا وارد می‌شود. فشار زیاد ممکن است باعث التهاب این استخوان و یا اعصاب اطراف آن شود. فشار مزمن برروی استخوان‌های پا هم چنین ممکن است باعث شکستگی مویین استخوان شود.
راه حل: آهسته حرکت کنید
حرکت آهسته‌تر پاشنه پا ممکن است به جلوگیری از مشکلاتی که ممکن است برای استخوان کف پا ایجاد شود، کمک کند. هرچه آهسته‌تر راه بروید پای شما در موقعیت مناسب‌تری قرار می‌گیرد. پاشنه‌ای را برای کفشتان انتخاب کنید که بیش تر از 5 سانتی‌متر نباشد و همچنین باید در حد اعتدال از آنها استفاده کرد.
مشکل: رگ به رگ شدن مچ پا
تمامی پاشنه‌های بلند احتمال دارد باعث رگ به رگ شدن مچ پا شوند. رایج‌ترین مشکل، رگ به رگ شدن جانبی است، که زمانی اتفاق می‌افتد که شما روی قسمت خارجی پا حرکت می‌کنید. این مسئله باعث کشیده شدن رباط مچ پا بیش از حد طبیعی خود می‌شود. یک رگ به رگ شدن شدید می‌تواند باعث پاره شدن رباط هم بشود. در این حالت مچ پا باید بدون تحرک باقی بماند و برخی مواقع برای التیام کامل به ورزش درمانی هم نیاز است. احتمال ایجاد آرتروز با رگ به رگ شدن و یا شکستگی استخوان مچ پا افزایش می‌یابد.
اشکال: پاشنه‌های خنجری
اگرچه پاشنه بلند ایجاد مشکل می‌کند، پاشنه بسیار کوتاه و باریک خنجری هم خطرناک است. وزن به مقدار ناچیزی روی یک ناحیه متمرکز است. این باعث می‌شود شما هنگام راه رفتن لنگ بزنید مثل اینکه دارید با عصا راه می‌روید. نتیجه این است که باعث سکندری خوردن و رگ به رگ شدن مچ پای شما می‌شود.
راه حل: پاشنه پهن
پاشنه پهن سطح بیشتری ایجاد می‌کند و باعث می‌شود وزن شما متعادل‌تر پخش شود. این پاشنه در مقایسه با پاشنه خنجری و یا پاشنه دراز و بلند بسیار استوارتر است. اگرچه پاشنه بلند اما کلفت می‌تواند روی مهره پا فشار وارد کند، اما احتمال سکندری خوردن را بوسیله کاهش لغزش پا کم می‌کند.
متخلف: کفش باله
ابداً هیچگونه تکیه گاه بزرگی وجود ندارد تا پا را از شکستگی نگه دارد و ممکن است منجر به مشکلات کمر، زانو و مفصل ران شود. تکیه‌گاه ضعیف همچنین با درد پا در ارتباط است.
راه حل: کفی طبی
اگر شما ظاهر کفش‌های باله را دوست دارید، استفاده از کفی طبی می‌تواند از درد خفیف پا پیشگیری کند. کفی معمولی می‌تواند تا حدودی از درد پاشنه پا بکاهد و کفی طبی می‌تواند همه نوع درد و مشکل پا را تسکین دهد. متخصصین بیماری‌های پا کفی را توصیه می‌کنند تا تکیه گاه اصلی پا باشند و از فشار بر روی مناطق حساس بکاهند.
متخلف: صندل
صندل ایمنی کمی برای پا ایجاد می‌کند.خطر ضربه خوردن و دیگر آسیب‌دیدگی‌های پا هنگامی که پا بی‌حفاظ است، افزایش می‌یابد. افرادی که دیابت دارند نباید صندل بپوشند چون کوچکترین بریدگی و زخم می‌تواند منجر به ایجاد مشکلات جدی شود. علاوه بر این، صندل تکیه‌گاه محکم ایجاد نمی‌کند.
مشکل: پا برهنه راه رفتن
دسته‌ای از بافت که در قسمت زیرین پا قرا دارد plantar fasciitis نامیده می‌شود. زمانی که شما راه می‌روید این بافت روی پاشنه پا کشیده می‌شود و همراه قوس مطلوب در کف پا به بهترین نحو کار می‌کند. پابرهنه راه رفتن و یا کفش‌های شُل بدون حفاظت از فوس کف پا می‌تواند منجر به کشیدگی بیش از اندازه، پارگی و یا التهاب لایه پوشش فیبری کف پا شود. این شرایط رایج می‌تواند منجربه درد شدید پاشنه پا شود و استراحت دادن می‌تواند تنها منجر به تسکین موقتی درد شود.
متخلف:کفش‌های لِژدار
کفش‌های لِژدار منجر به سفت شدن کف پا می‌شوند. این کفش‌ها بیومکانیک راه رفتن را مختل می‌کنند. پای شما می‌خواهد به شیوه خاصی خم شود اما کفش شما چون سفت و سخت است از این کار جلوگیری می‌کند. اگر بخش پاشنه لِژ، خیلی بالاتر از منطقه انگشتان پا باشد کفش هم چنین بر روی کف پا هم فشار می‌آورد.
راه حل: لِژهای مسطح
اگرچه هنوز توصیه نشده، اما ممکن است لِژ مسطح فشار کمتری را روی پا وارد کند. به دنبال پاشنه و یا لِژ پهن که در راستای زمین است، باشید. این باعث می‌شود به مهره‌های پا فشار کمتری وارد شود. اما، کف سخت کفش مانعی برای حرکت بطور طبیعی می‌شود.
متخلف: کفش نوک تیز
اگرچه این نوع کفش شیک است، اما کفش نوک تیز تمام قسمت جلوی پای شما را بهم می‌فشارد. بعد از مدتی، همین باعث درد اعصاب، پینه پا، تاول و کج شدن انگشتان پا می‌شود. در برخی خانم‌ها همچنین ممکن است کبود شدگی در زیر ناخن انگشتان پا در صورت وجود فشار ثابت ایجاد شود.
مشکل: پینه پا
پینه پا توده دردناک در قاعده انگشت شصت است که باعث کج شدن غیرطبیعی انگشت شصت پا می‌شود. این مشکل زمانی ایجاد می‌شود که استخوان و یا بافت در مفصل اصلی جابه‌جا شود. این ممکن است پس از سال‌ها فشار و حرکت غیرعادی ایجاد شود. کفش‌های نوک تیز یک عامل رایج است که شیوع پینه پا را در خانم‌ها توجیه می‌کند.
مشکل: بدشکل شدن انگشتان پا
پاشنه بلند مقدار زیادی از فشار وزن بدن را به انگشتان پا وارد می‌کند و آنها را به هم می‌فشارد. در طول زمان این مسئله، باعث کج شدن شست پا، خم شدگی غیرطبیعی در مفصل که باعث سفت شدن آن می‌شود، می‌گردد. بعضی مواقع جراحی برای تسکین درد نیاز می‌شود. اگر ناسازگاری کفش ادامه پیدا کند می‌تواند منجر به میخچه و پینه دردناک شود.
راه حل: کفش‌های سر پهن
شما می‌توانید از خطر بد شکل شدن انگشتانتان بوسیله استفاده از کفش‌های سرپهن جلوگیری کنید. اگر سبک آن شما را جذب نمی‌کند به دنبال کفشی باشید که شیب آن به نقطه‌ای بین کنار انگشتانتان ختم شود. کفش سالم نوک و کناره‌های انگشتان پا را تحت فشار قرار نمی‌دهد.
متخلف: سایز نامناسب کفش
از هر 10 خانم، 9 نفرشان کفش‌هایی می‌پوشند که برایشان کوچک است. پیامدهای این اتفاق چندان مناسب نیست و باعث میخچه، پینه، تاول و مشکلات دیگری می‌شود. سایش مداوم می‌تواند مفصل پا را تحریک کند و منجر به آرتریت شود. تحقیقات نشان داده که بسیاری از کودکانی که سایز نامناسب کفش را به پا می‌کنند احتمال بد شکل شدن پاهایشان در بزرگسالی بیشتر است.
راه حل: پاهای خود را اندازه بگیرید
قبل از خریدن کفش نو، طول و پهنای پاهای خود را در پایان روز، هنگامی که برای مدت طولانی ایستاده‌اید، اندازه بگیرید. برای صافی غیرعادی کف پا و یا قوس زیاد کف پا معاینه توسط متخصص ممکن است نیاز شود.این شرایط ممکن است خطر آرتروز را افزایش دهد. درمان به موقع و استفاده از کفش مناسب می‌تواند به جلوگیری از فرسایش غیرضروری و پارگی بر روی مفصل‌های پا کمک کند.

3 نوع از مناسب‌ترین کفش‌ها:

اگر شما آماده‌اید تا بهترین‌ها را برای پایتان انجام دهید این 3 نوع کفش برای شما توصیه می‌شوند:
مطمئن شوید که کفش در قسمت انگشت شصت خم می‌شود اما خیلی هم انعطاف‌پذیر نباشد
مطمئن باشید که به مقدار کافی قوس کف پا را پر می‌کند.
پاشنه پهنی را انتخاب کنید که ارتفاع آن کمتر از 5 سانتی‌متر باشد.

آرتروز و ورزش: چگونه شروع کنم؟

افرادی که مبتلا به آرتریت هستند باید راجع به ورزش با پزشک خود مشورت کنند. بیشتر پزشکان ورزش را به بیماران خود توصیه می‌کنند. افرادی که آرتروز دارند با دسته‌ای از حرکات ورزشی آسان، و ماهیچه‌ساز کار خود را آغاز می‌کنند. پزشک می‌داند که کدام ورزش انجام دادنش برای بیمار محدودیتی ندارد.
پزشک ممکن است در مورد اینکه بیمار چگونه ورزش را آغاز کند پیشنهاداتی بدهد و یا اینکه ورزش درمانی را برای بیمار توصیه کند. متخصص شما، یک برنامه ورزشی مناسب را برای انجام در منزل طراحی می‌کند و به شما روش‌های تسکین درد، فیزیک مناسب بدن (موقعیت بدن برای انجام مسئولیت‌ها مثلا بلند کردن جعبه‌ی سنگین)، حفاظت از مفصل و ذخیره انرژی را آموزش می‌دهد.

انجام ورزش: چگونه شروع کنم11 - 159 Hampden Sports Medicine 315

• در مورد برنامه ورزشی خود با پزشکتان صحبت کنید.
• با نظارت یا مربی ورزشی کار خود را آغاز کنید.
• از گرم کردن برای مفصل دردناک خود استفاده کنید.(بسیاری از افرادی که آرتریت دارند درمان خود را با این روش آغاز می‌کنند.)
• بدن خود را با حرکات کششی و ورزشی گرم کنید.
• حرکات ورزشی را با وزنه‌های سبک آغاز کنید. (وزنه‌های 2-5 کیلوگرمی تغییرات چشمگیری ایجاد می‌کنند.)
• به آرامی پیشرفت کنید.
• بعد از ورزش از بسته‌های یخ استفاده کنید.
• ورزش‌های هوازی را به برنامه‌تان اضافه کنید
• اگر مفصل‌تان دردناک، ملتهب و یا قرمز شده است بدنتان را شُل کنید و با پزشک در مورد علت مشکل و روش‌های بهبود آن مشورت کنید.
• ورزشی را که به آن علاقه دارید انتخاب کنید و آن را تبدیل به یک عادت همیشگی کنید

حداکثر چه مقدار ورزش کنم؟

بیشتر متخصصین به این توافق رسیده‌اند که اگر ورزش ایجاد درد کرده و بیش از یک ساعت طول بکشد، آن ورزش از دسته ورزش‌های شدید است.
افراد مبتلا به آرتریت باید با پزشک خود تمرین کنند تا برنامه ورزشی خود را وقتی که متوجه هر کدام از علایم شدید ورزشی برای مقابله با عوارض زیر تنظیم کنند:
• خستگی غیرعادی و ماندگار
• افزایش ضعف
• کاهش محدوده حرکات
• افزایش التهاب مفاصل
• ادامه داشتن درد (دردی که بیش از یک ساعت بعد از ورزش ادامه داشته باشد)

مراقبت‌های خانگی

تغییر شیوه زندگی ممکن است باعث به تاخیر انداختن یا محدود کردن علایم آرتروز شود.
• کاهش وزن: تحقیقات نشان داده است که، کاهش وزن در خانم‌ها احتمال ابتلا به آرتروز زانو را کاهش می‌دهد.
• ورزش: ورزش به طور منظم باعث قوی شدن ماهیچه‌ها می‌شود و آستانه تحریک غضروف را افزایش می‌دهد. از ورزش‌های خیلی شدید خودداری کنید.
• رژیم غذایی: استفاده از آنتی‌اکسیدان‌ها مانند ویتامین E و C در میزان مناسب ممکن است تا حدودی ایمنی ایجاد کند. ویتامین D و کلسیم برای قوت استخوان‌ها تجویز می‌شود. دوز کلسیم تجویز شده در روز mg1000- 1200 است. مقدار رایج ویتامین D ، IU 600 در روز است. از مصرف بیش از IU 1200 ویتامین D در روز خودداری کنید.
• گرما: شستشو با آب داغ و یا موم گرم (پارافین) می‌تواند باعث تسکین درد شود.
• وسایل کمکی: این وسایل کمک‌کننده برای بهبودی حرکت قسمت‌های مختلف بدن و یا محافظت، هم‌تراز کردن، پیشگیری و یا درمان عیب‌ها و بدشکلی‌های ایجادشده استفاده می‌شود. استفاده از آتل به هم‌تراز کردن مفصل و به توزیع وزن بدن کمک می‌کند.مثال‌های دیگر واکر، عصا و کفش‌های مخصوص است.
• مصرف دارو
• Acetaminophen (Tylenol) نخستین دارویی است که برای آرتروز تجویز می‌شود.
• داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) معمولاً برای درمان دردهای آرتروزی تجویز می‌شوند. این داروها شامل ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک و . . . می‌شوند. اگرچه برخی از این داروها را می‌توانید بدون نسخه تهیه کنید ولی بهتر است قبل از انتخاب آنها با پزشک یا داروساز مصرف کنید. زیرا این داروها در برخی افراد منع مصرف یا احتیاط مصرف دارند.
• داروهای جدیدتر مثل گلوکزامین و کندروئیتین سولفات که به طور طبیعی در مایع مفصلی یافت می‌شوند. در تحقیق روی حیوانات دیده شده که گلوکزامین باعث افزایش قند خون می‌شود در نتیجه افرادی که دیابت دارند باید در ابتدا با پزشک یا داروساز مشورت کنند.

 

ارسال دیدگاه