سندروم پیش قاعدگی یا PMS

62 بازدید

مطالب مرتبط

 در خانم‌ها و در سنین باروری (سنینی که تخمک گذاری اتفاق می‌افتد و خانم دچار خونریزی قاعدگی می‌شود)، مجموعه‌ای از علایم احساسی، رفتاری و جسمی در فاز لوتئال (قبل از تخمک گذاری-مراجعه شود به مبحث قاعدگی) سیکل قاعدگی اتفاق می‌افتد که با شروع خونریزی قاعدگی این علایم برطرف می‌شود.menopause این علایم شامل تورم و افزایش وزن به دلیل احتباس مایعات داخل بدن، حساس شدن پستان‌ها، تحریک پذیری، نوسانات خلقی، اضطراب، افسردگی، گیجی، خستگی، مشکل در تمرکز، تغییر در اشتها و میل جنسی می‌باشند. سندروم پیش قاعدگی (PMS) می‌تواند علایم مختلفی را قبل از خونریزی قاعدگی ایجاد کند. در برخی خانم‌ها علایم سندروم پیش قاعدگی می‌تواند تاثیر منفی روی کیفیت زندگی فرد قبل از قاعدگی داشته باشد که برای آن درمان های مختلفی وجود دارد.

 

سندروم پیش قاعدگی بیشتر خانم‌های سنین 30-40 سال را درگیر می‌کند. در عین حال ممکن است شما در هر سنی با این مشکل مواجه شوید. برای برخی خانم‌ها علایم جسمی و روانی شدید و برای برخی ملایم و بدون مشکل است 
در یک نفر از هر 20 خانمی که به سندروم پیش قاعدگی مبتلا هستند، علایم به اندازه‌ای بد هستند که فعالیت روزانه و کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می‌دهند. این مشکل می‌تواند روی روابط فرد در خانواده یا بین دوستانش نیز موثر باشد
علت سندروم پیش قاعدگی ناشناخته است. این مشکل به علت عدم تعادل در هورمون‌ها یا کم و زیاد بودن یک هورمون (آنگونه که قبلاً تصور می‌شد) نیست. اگرچه، تخمک گذاری (آزادشدن تخمک از تخمدان‌ها) می‌تواند منجر به شروع علایم سندروم پیش قاعدگی شود

 پرسش های متداول:

[accordion]
[item title=”علائم و نشانه های سندروم پیش قاعدگی چیست؟”]

 

علایم مختلفی برای سندروم پیش قاعدگی گزارش شده‌اند که شایع‌ترین آنها در زیر آمده است. شما ممکن است یک، دو یا چند تا از این علایم را داشته باشید:

علایم روانی (ذهنی) شامل: تنش، تحریک پذیری، احساس خستگی، احساس عصبانیت، خلق پایین، اضطراب، از دست دادن اعتماد به نفس، احساساتی شدن. ممکن است در روند خواب، امیال جنسی و اشتهای شما نیز تغییراتی ایجاد شود. بدین ترتیب این سندروم می‌تواند روی روابط شما اثرگذار باشد.

علایم جسمی شامل: تورم و درد در پستان‌ها، نفخ، تورم در دست‌ها و پاها، افزایش وزن، افزایش در تعداد سردردها. اگر شما مبتلا به صرع، آسم، میگرن یا سرما خوردگی باشید ممکن است در این دوره شاهد بدتر شدن بیماری زمینه‌ای خود باشید. 

[/item]
[item title=”چگونه سندروم پیش قادگی تشخیص داده می شود؟”]

 

آزمایش مشخصی برای تشخیص سندروم پیش قاعدگی وجود ندارد. تشخیص این مشکل بر اساس علایم شما انجام می‌گیرد. 

گاهی تشخیص اینکه علایم شما در اثر سندروم پیش قاعدگی ایجاد شده یا به علت یک مشکل دیگر مثل افسردگی یا اضطراب است سخت می‌شود. پزشک شما ممکن است از شما بخواهد که علایم روزانه خود را برای بیش از دو ماه یادداشت کنید. آنچه در سندروم پیش قاعدگی مهم است زمان بوجود آمدن علایم است نه طبیعت و نوع علایم.

اگر شما به سندروم پیش قاعدگی مبتلا باشید ممکن است:

علایمی داشته باشید که پس از تخمک گذاری اتفاق می‌افتد که زمان تقریبی آن دو هفته قبل از شروع خونریزی قاعدگی است. معمولا علایم سندروم پیش قاعدگی 5 روز قبل از خونریزی قاعدگی ایجاد می‌شود. اگرچه، برخی خانم‌ها برای 2 هفته و یا تا زمان شروع خونریزی قاعدگی علایم را دارند. 

علایمی داشته باشید که 3-4 روز پس از شروع خونریزی قاعدگی ایجاد شوند. 

علایمی که دایمی هستند به علت سندروم پیش قاعدگی نیستند. 

[/item]
[item title=”اصول و روش های درمانی سندروم پیش قاعدگی چیست؟”]

61-11591

 

روش‌های درمانی بسیاری در طول سالیان دراز برای سندروم پیش قاعدگی امتحان شده‌اند؛ ولی تعداد اندکی از آنها اثر ثابت شده دارند. درمان سندروم پیش قاعدگی مدتی طول می‌کشد تا به طور کامل اثر بخش باشد. اگر درمانی را پزشک برای شما انتخاب کرد باید چندین ماه درمان را ادامه دهید تا بتوان نتیجه‌گیری کرد که درمان موثر است یا خیر. بخاطر آوردن اینکه علایم شما چندین ماه قبل چگونه بود سخت است. بنابراین اگر یک دفترچه خاطرات برای علایم خود داشته باشید، می‌تواند به تصمیم گیری درباره اینکه درمان منجر به کاهش علایم شما شده یا خیر کمک کند. 

درمان ممکن است علایم را به طور کامل از بین نبرد. اگرچه، پس از درمان شدت علایم بسیار کمتر شده و تعداد دفعات بروز علایم نیز کمتر می‌شود. 

درمان نکردن هم یک راه است

فهم مشکل، اطلاع از اینکه چه زمانی علایم بروز می‌کنند و برنامه‌ریزی برای مواجهه با علایم سندروم پیش قاعدگی، تمام کاری است که برخی خانم‌ها باید انجام دهند. برخی خانم‌ها اظهار داشته‌اند که این روش‌های خود درمانی و کارهای دیگری از قبیل دوری از استرس یا انجام ورزش منظم قبل از خونریزی قاعدگی می‌تواند موثر باشد. 

 

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین یا SSRIها 

داروهایی که اغلب برای درمان سندروم پیش قاعدگی توسط پزشکان تجویز می‌شوند، دسته‌ای از داروهای ضدافسردگی به نام SSRI ها هستند که می‌توانند علایم سندروم پیش قاعدگی را تخفیف دهند، حتی اگر شما افسردگی نداشته باشید. این داروها از طریق افزایش سطح ماده‌ای به نام سروتونین در مغز شما عمل می‌کنند. مصرف این داروها فقط باید تحت نظر پزشک معالج انجام گیرد. از مصرف خوسرانه آنها خودداری کنید.

قرص‌های ضدبارداری خوراکی (OCPها)

از منظر تئوری، مهار تخمک‌گذاری می‌تواند به کاهش علایم سندروم پیش قاعدگی کمک کند. این فرض به این علت مطرح می‌شود که تخمک گذاری و آزادسازی هورمون پروژسترون در گردش خون که پس از تخمک گذاری اتفاق می‌افتد، می‌تواند منجر به شروع علایم سندروم پیش قاعدگی شود. عملکرد قرص‌های ضدبارداری خوراکی نیز برای جلوگیری از بارداری همین مهار تخمک‌گذاری است. 

اگرچه، بیشتر قرص‌های ضدبارداری خوراکی به علت داشتن ترکیبات پروژستوژن (که مشابه پروژسترون عمل می‌کنند) در درمان سندروم پیش قاعدگی موثر نیستند. قرص‌های ضد بارداری جدید که با نام تجاری ®YASMINو ROKIN® در کشور ما نیز موجود می‌باشد (برای اطلاعات بیشتر مراجعه شود به مبحث قاعدگی)، حاوی نوعی از ترکیبات پروژستوژن به نام drospirenone است که به نظر می‌رسد معایب پروژستوژن ها را نداشته باشد. در صورتیکه شما از سندروم پیش قاعدگی رنج می‌برید و نیازمند روشی برای جلوگیری از بارداری نیز هستید، این قرص‌ها می‌تواند برای هر دو هدف به شما کمک کند. گاهی ممکن است پزشک شما توصیه کند که بسته‌های قرص ضدبارداری را به فاصله 4 روز (بجای 7 روز) و یا حتی بدون فاصله مصرف کنید. (این کار فقط باید تحت نظر پزشک معالج انجام شود).

استروژن

استفاده از ژل یا پچ (Patch) استروژن با سرکوب تخمک گذاری می‌تواند در درمان سندروم پیش قاعدگی موثر باشد. اما قرص‌های استروژن در این مورد تاثیری ندارند. میزان استروژن موجود در ژل یا پچ بسیار کمتر از میزان استروژن موجود در قرص‌های ضدبارداری می‌باشد و بنابراین برای جلوگیری از بارداری کاربردی ندارند. 

 

رفتار درمانی یا (Cognitive behavioural therapy) (CBT)

CBT یک روش درمان از طریق صحبت کردن است که طی آن به شما کمک می‌کنند که روش‌های کنار آمدن با مشکل خود را پیدا کنید. این روش در اغلب خانم‌ها موثر بوده است. 

[/item]
[item title=”برای درمان سندروم پیش قاعدگی ام چه طور می توانم به خودم کمک کنم؟”]

 

محصولات بسیاری برای درمان سندروم پیش قاعدگی به فروش می‌رسند که حاوی کلسیم، منیزیوم و ویتامین B6می‌باشند. شواهد علمی برای اثربخشی این محصولات کم است. 

مسکن‌های ساده مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می‌توانند برای دردناک شدن پستان‌ها کمک کننده باشند. 

 موارد زیر می‌تواند کمک کننده باشد:

در مورد مشکل خود مطالعه کنید: فهم اینکه چه چیزی در بدن شما در حال وقوع است می‌تواند کمک کننده باشد. مطالعه در مورد سندروم پیش قاعدگی و علایم آن می‌تواند تا حدودی اضطراب شما را کاهش دهد. نوشتن علایم روزانه به صورت دفتر خاطرات یا جدول می‌تواند کمک کننده باشد. بنویسید چه روزهایی تحریک پذیر بوده‌اید، خلق پایین داشتید، عصبی بودید یا هر کدام از دیگر علایمی که فکر می‌کنید می‌تواند با سندروم پیش قاعدگی در ازتباط باشد. بدین ترتیب متوجه می‌شوید که علایم چقدر قبل از خونریزی قاعدگی آغاز می‌شوند و برای آن آماده هستید. به عنوان مثال می‌توانید کارهای مهم خود را برای دوره‌ای که انتظار بروز علایم سندروم پیش قاعدگی را دارید، نگذارید. 

در مورد علایم خود با خانواده صحبت کنید: این امر به خانواده شما کمک می‌کند که بفهمند شما چه احساسی دارید. بهترین زمان برای صحبت کردن با خانواده پس از خونریزی قاعدگی، زمانیکه علایم فروکش کردند می‌باشد. hhh505

ورزش کنید: برخی خانم‌هایی که به صورت منظم ورزش می‌کنند اظهار داشته‌اند که با علایم سندروم پیش قاعدگی کمتر مشکل دارند. سعی کنید که چندین بار در هفته به صورت منظم ورزش کنید. 

غذا و نوشیدنی: برخی افراد ادعا می‌کنند که بعضی رژیم‌های غذایی به کاهش علایم سندروم پیش قاعدگی کمک می‌کنند. اگرچه، شواهد به دست آمده از مطالعات علمی برای اثبات اینموضوع اندک هستند. به عنوان مثال کاهش میزان کربوهیدرات مصرفی قبل از شروع خونریزی قاعدگی می‌تواند کمک کننده باشد. 

مصرف کافئین (والکل) خود را کاهش دهید: مصرف کافئین (که در چای، قهوه، نوشابه سیاه و…) و الکل می‌تواند علایم سندروم پیش قاعدگی را در برخی خانم‌ها بدتر کند. بنابراین مصرف این مواد باید قبل از خونریزی قاعدگی کاهش یابد. 

 

[/item]
[item title=”راهنمایی های مرهم”]

 

در صورت مشاهده علایم زیر هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید:

اگر علایم افسردگی و کاهش خلق شما ارتباطی با سیکل قاعدگی‌تان ندارد و یا همیشه وجود دارند. در این صورت به مشاور یا متخصص اعصاب و روان مراجعه کنید.

اگر درد غیرمعمول در پستان‌ها یا شکم خود دارید. از پزشک عمومی بخواهید که ناحیه را معاینه کند.

اگر در پستان خود توده‌ای لمس می‌کنید. در این صورت با متخصص زنان و زایمان مشورت کنید. 

 

[/item]
[item title=”منابع”]

 

www.patient.co.uk

www.uptodate.com

www.mayoclinic.org

www.nlm.nih.gov

 

[/item]
[/accordion]

 

 

ارسال دیدگاه