انواع ملین ها را بشناسید

494 بازدید

مطالب مرتبط

ملین های تشکیل دهنده توده

گاهی به عنوان مکمل های فیبر نامیده می شوند. آنها مانند فیبر حجم مدفوع شما را افزایش می دهند. ممکن است در طول 12 تا 24 ساعت اثرهایی
بگذارند اما تاثیر عمده آنها پس از چند روز مشخص می شود. water-spoon-powder

 

• سبوس به عمل نیامده، مکمل فیبری ارزان قیمتی است. در صورتی که از سبوس استفاده می کنید، بهتر است میزان آن را به

 تدریج افزایش دهید. با دو قاشق چایخوری در روز شروع کنید و میزان آن را هر پنج روز دو برابر کنید تا جایی که به مصرف 1 تا 3 قاشق غذاخوری در روز برسید. می توانید سبوس را به همراه وعده صبحانه، همراه آب میوه و شیر، در خورش و سوپ و در شیرینی و … استفاده کنید.
• سایر مکمل های فیبر شامل پسیلیوم و موسیلیوم می باشد.
نکته قابل توجه: فیبر و ملین های حجیم کننده، تا حدودی با جذب آب عمل می کنند (کمی شبیه به کاغذ خشک کن). ترکیب این ملین ها و مایعات، مدفوع را نرم و توده ای می کند که دفع آن آسان است. هنگامی که شما از غذای پرفیبر یا ملین های حجیم کننده استفاده می کنید:
• باید مقدار زیادی مایعات مصرف کنید، حداقل دو لیتر (8 تا 10 لیوان) در روز. در صورتی که مقدار کافی مایعات مصرف نکنید، مدفوع خشک شده و دفع آن مشکل خواهد بود. به ندرت، مقدار زیاد فیبر و ملین حجیم کننده، در صورتی که با میزان مورد نیاز مایعات مصرف نشوند، ممکن است باعث انسداد روده شوند.
• احتمال دارد دچار افزایش خروج گاز و نفخ شوید. این امر طبیعی است و با گذشت چند هفته، هنگامی که روده به افزایش میزان فیبر (یا ملین های حجیم کننده) عادت کرد، برطرف می شود.
درصورتی که دچار یبوست حاد باشید، معمولا ملین های حجیم کننده علائم را وخیم تر می کنند، به این دلیل که آنها باعث نفخ شکم و ناراحتی می شوند؛ بدون اینکه مدفوع باقی مانده در قسمت پایینی روده را خارج کنند. در صورتی که ملین های حجیم کننده، علائم شما را شدید تر کردند، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

ملین های محرک

این داروها اعصاب روده بزرگ (کولون یا روده بزرگ و رکتوم که قسمت انتهایی روده بزرگ است) را تحریک می کنند. این امر باعث می شود ماهیچه های دیواره روده بزرگ شدیدتر از معمول منقبض شوند و مدفوع را در طول روده بزرگ به سمت خارج هدایت می کند. این داروها معمولا در مدت 8 تا 12 ساعت موثر واقع می شوند. مصرف آن قبل از خواب توصیه می شود که صبح روز بعد نیاز به دفع مدفوع داشته باشید. از جمله عوارض جانبی، درد های شکمی است و استفاده طولانی مدت آنها باعث می شود روده نسبت به حالت طبیعی خود کم تحرک تر شود (بدون دارو). به این عارضه، روده تنبل گفته می شود که گاهی حتی با قطع دارو نیز به سختی به حالت طبیعی خود باز می گردد. به همین دلیل از مصرف این نوع ملین ها بدون نظر پزشک یا داروساز جدا خودداری کنید. زیرا باید قبل از مصرف موارد منع مصرف این داروها توسط پزشک یا داروساز در شما بررسی شود.

ملین های اسمزی

عملکرد این داروها با بازجذب مایعات از روده بزرگ از طریق پدیده اسمز است (بنابر این مایعات کمتر وارد جریان خون می شوند.) دو نوع از این داروها وجود دارند، لاکتولوز و ماکروگول (پلی اتیلن گلیکول ها هم نامیده می شوند.) لاکتولوز باید تا دو روز مصرف شوند تا تاثیر بگذارند بنابراین راه مناسبی برای درمان سریع یبوست نیستند. عوارض جانبی احتمالی لاکتولوز، درد شکم و نفخ است. بعضی افراد طعم لاکتولوز را ناخوشایند می دانند. ماکروگول سریع تر عمل می کند و نیز در دز های بالا برای پاکسازی تجمع مدفوع و انسداد مفیدند. ملین های اوسمزی قوی تر (مانند نمک های منیزیم و فسفات انما) برای تخلیه سریع روده در شرایطی مانند جراحی روده مورد استفاده قرار می گیرند.
در مورد این دسته داروها باید توجه کرده که در صورت عدم مصرف میزان کافی مایعات، دارو با جذب آب از دیواره روده منجر به خشکی و ایجاد زخم در دیواره روده می شود. . به همین دلیل از مصرف این نوع ملین ها بدون نظر پزشک یا داروساز جدا خودداری کنید. زیرا باید قبل از مصرف موارد منع مصرف این داروها توسط پزشک یا داروساز در شما بررسی شود.

نرم کننده های مدفوع

این ملین ها با آبدار کردن و نرم کردن مدفوع عمل می کنند. رایج ترین آنها دکوزات سدیم (که اثر محرک ضعیفی هم دارد) می باشد. ملین های تشکیل دهنده توده کمی ماهیت نرم کنندگی مدفوع هم دارند. روغن بادام زمینی (آراچیت) معمولا برای نرم کردن مدفوع باقی مانده در رکتوم مورد استفاده قرار می گیرد (پایین ترین قسمت رکتوم، قبل از منفذ خروجی که آنوس نامیده می شود.) سابقا پارافین مایع برای نرم کردن مدفوع مورد استفاده قرار می گرفت. با این حال استفاده از آن به دلیل عوارض جانبی چون تراوش از آنوس و حساسیت پوستی و نیز تداخل در جذب بعضی ویتامین ها از روده، توصیه نمی شود.

از کدام ملین و چه مدت استفاده کنم؟

نوعی که پزشک یا داروساز به شما معرفی میکنند، بستگی به ترجیح شما، علائم یبوستی که شما دارید، عوارض جانبی احتمالی، سایر داروهایی که مصرف می کنید و قیمت دارد. با این حال به عنوان یک قانون کلی:
• ابتدا درمان با ملین حجیم کننده آغاز می شود.
• در صورتی که مدفوع با وجود مصرف ملین حجیم کننده سفت بماند، درمان با ملین اسمزی مورد آزمایش قرار میگیرد. ممکن است در کنار ملین حجیم کننده، ملین اسمزی هم توصیه شود.
• در صورتی که مدفوع نرم باشد اما شما همچنان در دفع آن مشکل داشته باشید، ملین محرک هم تجویز می شود. (حتما تحت نظر پزشک یا داروساز)
• دز های بالای ملین اسمزی ماکروگول، برای درمان تجمع مدفوع و انسداد مورد استفاده قرار می گیرد که باید تحت نظر پزشک باشد.
شما باید برای مدت کوتاهی از ملین استفاده کنید تا زمانی که یبوست بهبود یابد. با بهتر شدن یبوست، در حالت عادی باید استفاده از ملین ها را قطع کنید. بعضی افراد برای حفظ حرکات منظم روده یا جلوگیری از یبوست، به مصرف روزانه ملین ها عادت می کنند. این کار توصیه نمی شود، مخصوصا برای ملین هایی غیر از ملین های حجیم کننده.

ارسال دیدگاه