اختلال هویت جنسی در کودکان

91 بازدید

مطالب مرتبط

هویت جنسی یعنی احساس درونی مرد یا زن بودن. پسری که هویت مردانه دارد، لباس پسرانه می پوشد و رفتارش پسرانه و مردانه است.دوست دارد با مردان و پسرها معاشرت کند و حتی اگر او را با اسم دخترانه صدا کنند، شدیدا به او برمی خورد و ناراحت می شود.324161 416

دختری که هویت زنانه را پذیرفته است، لباس و ظاهر زنانه و دخترانه دارد، با دخترها معاشرت می کند و بازی های دخترانه انجام می دهد.
در اختلال هویت جنسی، احساس مردانگی در پسران و زنانگی در دختران شکل نمی گیرد و کودکان به صورت مداوم و شدید،تمایل به اتخاذ وضعیت و نقش جنس مخالف دارند. این کودکان شدیدا از جنسیت خود ناراضی اند و به صورت گفتاری و کلامی، اصرار و پافشاری می کنند که به جنس مخالف تعلق دارند و هم به صورت غیر کلامی و رفتاری،رفتارهای جنس مخالف را از خود نشان می دهند .این اختلال در پسرها بیشتر گزارش شده است. نسبت ابتلا پسران نسبت به دختران از 6 به 1 تا 30 به 1 گزارش شده است.

کودکان دارای اختلال هویت جنسی چه ویژگی هایی دارند:

1- این کودکان شدیدا از جنسیت خود ناراضی اند و ناراحت اند.
2- این کودکان با جنس مخالف خود همانندسازی می کنند و با آن ها هم بازی می شوند و بازی های جنس مخالف را انجام می دهند. پسرها ظاهر و لباس دخترانه دارند و دختران هم اصرار به داشتن رفتار و ظاهر پسرانه دارند.
3- دختران مبتلا به این اختلال، علاقه شدیدی به ورزش ها و بازی های خشن پسرانه دارند. علاقه ای به عروسک بازی و یا خاله بازی ندارند.حتی ممکن است از ادرار کردن در وضعیت نشسته خودداری و ادعا کنند که آلت مردانه دارند یا در آینده پیدا خواهند کرد. علاقه ای به داشتن پستان یا عادت ماهانه شدن نشان نمی دهند.
4- پسران مبتلا به این اختلال ترجیح می دهند لباس دخترانه یا زنانه بپوشند، میل شدیدی برای شرکت در بازی ها و تفریحات دخترانه دارند.در بازی های خود بیشتر نقش دختر را بازی می کنند.ادا و اطوار و اعمال آن ها اغلب زنانه است. ممکن است ادعا کنند وقتی بزرگ شوند، مبدل به دختر خواهند شد.ممکن است ادعا کنند آلت جنسی و بیضه هایشان تنفر آور می باشد و بهتر بود آن را نداشتند.

والدین برای پیشگیری از اختلال هویت جنسی چه اقداماتی می توانند انجام دهند:دوجنسیتی

1- از جنسیت فرزندانشان راضی باشند:

از زمانیکه والدین از جنسیت فرزند خود آگاه می شوند، اگر جنسیت آن مطابق خواسته و انتظارشان نباشد، باید ذهنیت قبلی خود را کاملا کنار گذاشته و از صمیم قلب خداوند را شاکر و سپاس گزار باشند.

2- انتخاب اسم:

اسامی مناسب و کاملا پسرانه و دخترانه برای فرزندشان انتخاب کنند و از گذاشتن اسامی خنثی و مشترک که هم برای دختران و هم برای پسران است، پرهیز کنند.اسم در تعیین شخصیت و هویت کودکان نقش مهمی ایفا می کند.

3- توصیف کردن:

دختران را به صفت های دخترانه توصیف کنند، مثلا «چه دختر خوشگلی ،چه موهای قشنگی داری،چه دامن خوشگلی پوشیده …….»و پسران را با صفت های مردانه توصیف کنند.مثلا «چه پسر شجاعی، چه پسر قوی، پسرم یه مرده……»

4- تآیید و تشویق:

از دختران نباید انتظار رفتار پسرانه و از پسران انتظار رفتار دخترانه را داشت. اگر دختری رفتارهای خشن و مردانه انجام می دهد، نباید مورد تشویق و تأیید قرار گیرد و اگر پسری کارهای زنانه مثلا رقص زنانه یا لاک زدن به ناخن ها، نباید مورد تشویق یا تایید اطرافیان قرارگیرد. چراکه ممکن است این رفتارها تکرار و تثبیت شود و موجب اختلال پذیرش جنسیت واقعی در افراد شود.

5- نقش ها و رفتارها:

به دختران نقش ها و رفتارهای زنانه مثل آشپزی،خیاطی و گلدوزی و به پسران نقش ها و رفتارهای مردانه مثل کارهای تعمیراتی،مکانیکی و رانندگی را یاد بدهید.

6- اسباب بازی ها و لباس های کودکان:

توصیه می شود برای دختران اسباب بازی های دخترانه مثل عروسک و برای پسران اسباب بازی های پسرانه خریداری شود.لباس دخترها از همان اول دخترانه و رنگ هایی مثل صورتی انتخاب شود و لباس های پسرانه و رنگ هایی مثل آبی انتخاب شود.اگر کودکی در سن 3تا6 سالگی اصرار دارد بیشتر اوقات اش را با اسباب بازی های جنس مخالف بازی کند و شدیدا تمایل به پوشیدن لباس های جنس مخالف دارد، باید به مشاورین و متخصصین روان پزشکی مراجعه شده و از آن ها کمک گرفته شود.تا حدود سن 1یا 5/1 سالگی، اسباب بازی های دختران و پسران می تواند مشترک باشد و نوع اسباب بازی ها روی شناخت هویت جنسی کودکان تأثیری برجای نمی گذارد.

7- بازی های کودکان:

دختران تمایل به بازهای دخترانه مثل عروسک بازی،خاله بازی یا آشپزی و…دارند و پسران تمایل به بازی های خشن تر دارند. باید دختران را به بازی های دخترانه و پسران را به بازی های پسرانه ترغیب و تشویق کرد. البته اگر کودکان تا قبل از سنین مدرسه تمایل به بازی های جنس مخالف داشته باشند، نباید نگران بود چراکه این بازی ها باعث آشنا شدن با نقش های جنس مخالف می شوند و در بزرگسالی به آن ها کمک می کند تا با همسر خود راحت تر زندگی کنند.

8- تخریب نکردن جنس مخالف:

نگرش منفی مادر نسبت به پدر و پدر نسبت به مادر، مثل گفتن اینکه زن ها ضعیف هستند یا مردها قوی هستند باعث می شود دختران از زن بودن بدشان بیاید و تمایل به مرد شدن پیدا کنند و پسران بالعکس.

9- تبعیض نگذاشتن میان دختران و پسران:

در بعضی از خانواده ها که پسران از آزادی بیشتری برخوردارند، یا دخترها از اعتبار بیشتری برخوردارند، رغبت و حسادت، هر کدام را به جنس مخالف شدن برمی انگیزاند.مثلا دختر آرزو می کند که پسر شود یا پسر آرزو می کند که دختر شود.

10- وقت گذاشتن بیشتر پدرها برای پسران و مادرها برای مادران:

در سن 3 تا 6 سالگی که سن همانندسازی است، پدر ها باید وقت بیشتری را با پسرها بگذرانند و آن ها را در مجالس مردانه، ورزش های مردانه و جمع های مردانه با خود همراه کنند. مادران نیز دختران خود را در مجالس و جمع های زنانه، خرید های زنانه و کارهای هنری با خود ببرند. این کارها باعث تقلید و الگوبرداری از والد جنس موافق می شود.

منبع:

کلیدهای آموزش و مراقبت از سلامت جنسی کودک و نوجوان نوشته: کریستال تیزرهای
مسایل جنسی کودکان نوشته: دکتر مجتبی امین زاده

ارسال دیدگاه