طرح پزشک خانواده چیست؟

499 بازدید

مطالب مرتبط

پزشک خانواده

IMG10370424

مقدمه

در جمهوری اسلامی ایران سلامت به عنوان یک حق شناخته شده است و در اصول متعددی از قانون اساسی بر این مساله تاکید شده است. در کشور عزیز ما بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی تلاش های زیادی برای استقرار یک نظام سلامت مطلوب که پاسخگوی تمام نیازهای جامعه باشد انجام شده است که طراحی و استقرار نظام شبکه های بهداشتی درمانی کشور مهم ترین این تلاشها بوده است.
یکی از نکات مهم در نظام سلامت، کمبود و گاه نبود تیم درمانی در بسیاری از مناطق محروم کشور است، طوری که بسیاری از پزشکان تمایلی به خدمت در مناطق محروم نداشته و این مشکل باعث توزیع نامتوازن پزشک در کشور و نبود عدالت در ارائه خدمات پزشکی در سراسر کشور می گردد.

پزشک خانواده، طرحی است که عمده تمرکز آن بر بخش پیشگیری است. وقتی از پزشک سلامت نگر و مسئول سلامت مردم صحبت می‌ کنیم، منظور پزشکی است که در دانشگاه برای تامین سلامت مردم و راهکارهای مربوط به تامین سلامت جامعه تربیت شده است. پزشک خانواده باید برای اقداماتی که موجب تامین، حفظ و ارتقای سلامت مردم می‌ شود، توانمند باشد. پزشک و تیم سلامت باید برای ‌خدمات واقداماتی که در این مسیر انجام می دهند، دوره دیده باشند.
پزشك خانواده ، مسئول تيم سلامت در مجموعه خويش است، تيمي كه بايد متشكل از يك ماما، پرستار، كارشناس يا كاردان بهداشت خانواده، بهداشت محيط و روانشناس باشد. هر پزشك عمومي، بايد دوره پزشك خانواده را طي كند (ضمنا لازم به ذکر است که رشته تخصصی پزشک خانواده نیز دایر شده است)
هر پزشک خانواده مسئولیت سلامت تعدادی از جمعیت کشور را به عهده بگیرد و همراه با تیم خود که در نسخه‌های متعدد این برنامه تعاریف مختلفی داشته است به افراد تحت پوشش خود خدمات رسانی کند.
طبق مصوبات فعلي جمعيت تحت پوشش هر پزشک بایستي بين حداقل ۵۰۰ و حداكثر ۲۵۰۰ نفر باشد وتقریباً به ازاي هر۱۰۰۰۰ نفر جمعيت ، یک مركز خدمات سلامت مجري برنامه پزشک خانواده و نظام ارجاع وجود داشته باشد كه فضاي فيزیکي آن متعلق به وزارت بهداشت یا سایر ارگان ها وسازمان هاي دولتي و غير دولتي است؛ یک پزشک به همراه تعدادي از اعضاي تيم سلامت در این مركز مستقر مي گردند.
پزشک خانواده می ‌بایست برای افراد جمعیت خود پرونده الکترونیک سلامت تشکیل دهد، به آنان برای پیشگیری از بیماری آموزش دهد، درمانشان کند و اگر درمان تخصصی بود او را به پزشکان متخصص یا فوق تخصص در مراکز سطح بالاتر از جمله بیمارستان‌ها ارجاع دهد. پزشک خانواده، فرد را از بدو ورود به سيستم ارجاع تا پايان درمان و مراقبتهاي پس از درمان تحت نظر خود دارد.

وقتی پزشک خانواده از وضعیت و شرایط اقتصادی، اجتماعی و سلامت مردم تحت پوشش خود خبر ندارد، از آنان مراقبت بهداشتی به عمل نمی ‌آورد، کنترل سلامت و تغذیه و رشد و تکامل کودکان خانواده را به عهده ندارد، اندازه گیری قد و وزن افراد خانوار را انجام نمی ‌دهد،‌ مراقبت های دوره بارداری و کودکی و جوانان، نوجوانان، میانسالان و سالمندان را به ویژه در زمینه پیشگیری، غربالگری و درمان بیماری‌ های غیرواگیر همچون دیابت، فشارخون بالا، بیماری ‌های تنفسی مزمن و سرطانی ارائه نمی‌ کند و فقط به درمان بیماری‌ های جاری مردم می پردازد؛ دیگر نمی توان نام پزشک خانواده را بر چنین طرحی گذاشت!

در هیچ جای دنیا حضور پزشک خانواده شبانه روزی نیست در پاسخ به اعتراضات مردم بر عدم ارائه خدمات از ساعت ۲۰ شب به بعد؛ پزشک خانواده در موارد غیر اورژانس خدمات می دهد و نیاز به حضور دائم پزشک خانواده نیست و متقاضیان باید خدمات بیمارستانی بگیرد؛ حداکثر کارکرد پزشک خانواده شهری ۶ تا ۸ ساعت در شبانه روز است چون کار پزشک خانواده مراقبت و خدمات اولیه است و بی‌ تردید در چنین شرایطی دیگر نام پزشک خانواده نمی‌ توان بر این برنامه گذاشت.

ارسال دیدگاه