مکانیسم احتمالی ثبت مولکولی خاطرات!

185 بازدید

مطالب مرتبط

Image result for ‫مکانیسم احتمالی ثبت مولکولی خاطرات‬‎

مطالعات جدید، متیلاسیون DNA را به عنوان مکانیسم احتمالی ثبت مولکولی خاطرات در مغز معرفی می‌کنند. 

هنوز مطالب زیادی درباره عملکرد مغز در ثبت خاطرات و یادگیری وجود دارد که از آن‌ها اطلاع نداریم. تئوری مطرح این است که مغز با تغییر در اتصالات بین نورون‌های مغزی، خاطرات را درج می‌کند. این ایده‌ای است که “پلاستیسیته” مغز را توجیه می‌کند، یعنی مسیری که مغز در طی حیات تغییر می‌کند. 

ایجاد، تقویت و ضعیف شدن این اتصالات نورونی با بیان ژن‌ها کنترل می‌شود؛ تغییراتی که با تشکیل و بازشدن پیوند‌ها در سطح مولکولی انجام می‌شود. 

اثر بر بیان ژن بدون تغییر DNA (مانند روشن و خاموش کردن ژن)، اپی‌ژنیک نامیده می‌شود. تغییرات اپی‌ژنیک بر ستون DNA با اضافه و حذف کردن مارکر‌های شیمیایی یا پیوندها در نقاط خاص صورت می‌گیرد که متیلاسیون DNA نامیده می‌شود. ممکن است تغییراتی در هیستون‌ها (پروتئین‌هایی که وظیفه فشرده کردن DNA را بر عهده دارند) انجام شود.

متیلاسیون DNA به پلاستیسیتی مغز کمک می‌کند. 

بنابر فرضیه اپی‌ژنیک حافظه، اگر شما دو مغز با دو DNA مشخص داشته باشید و آنها را در معرض دو
تجربه مختلف قرار دهید،
DNA آن دو مغز تغییر نمی‌کند اما این دو DNA، مارکر‌های اپی‌ژنیک مختلفی را حمل می‌کنند. 

به گفته دکتر هینون:” تحقیقات در زمینه تغییرات اپی‌ژنیک و روند مرتبط با حافظه، هنوز در مراحل اولیه به سر می‌برد. “

نتایج مطالعات نشان می‌دهند تعدیل هیستون، اثر اندکی بر ژن‌های درگیر در پلاستیسیتی دارد. علاوه بر آن، تغییرات اپی‌ژنیک که عامل ایجاد حافظه و خاطرات هستند، نه تنها در نورون‌های عصبی، بلکه بر سلول‌های غیر عصبی مانند گلیال‌ها هم اثر می‌گذارند و تعداد آن‌ها را تغییر می‌دهند. 

متیلاسیون می‌تواند هدفی احتمالی برای درمان بیماری‌هایی مانند آلزایمر باشد.

منبع : مرهم – دیلی نیوز – همشهری 

 

ارسال دیدگاه